Tot aan de poorten van de hel en liefst nog verder

monddood

Ik heb niets tegen het betalen van belasting, dat hoort er nu eenmaal bij. Waar ik al geruime tijd wel onpasselijk van wordt is de manier waarop de Belastingdienst communiceert richting de belastingbetaler, of eigenlijk moet ik zeggen, niet communiceert.

Niet alleen door al onze activiteiten met betrekking tot de AWBZ-claim maar ook door onze bemoeienissen met allerlei andere belastingkwesties van onze leden die onze hulp hebben ingeroepen schrijven we ons een slag in de rondte richting dit “”aparte instituut”.

Ik durf rustig te stellen dat we inmiddels ervaringsdeskundigen zijn geworden. We communiceren met zo ongeveer alle belastingkantoren in Nederland, met het Landelijk Incasso Centrum, met het Ministerie van Financiën en noem maar op. De postzegels, het printpapier, de enveloppen en de toner zijn niet aan te slepen.

Volgens mij heeft men vanuit van uit het Ministerie van Financiën een aantal jaren geleden de volgende company-policy geïntroduceerd bij al haar filialen:

  • Zodra we het vermoeden hebben dat het ons geld gaat kosten sluiten we ons helemaal af en doen we het volgende: Wanneer we brieven (ook aangetekende) , telefoontjes, terugbel-verzoeken, per abuis gestuurde mailtjes (eigenlijk mag dat niet meer vanwege de privacy volgens de belastingambtenaren) ontvangen van onderdanen die klachten hebben, bezwaarschriften willen indienen, of elke andere manier contact wensen met ons negeren we. We gaan er niet op in, we doen alsof we niets hebben ontvangen, alsof onze neus bloed, We bellen zo af en toe wel, maar met een afgeschermd nummer en laten de telefoon 1 keer overgaan, daarna gooien we de hoorn op de haak. De belastingbetaler kan niet terugbellen want het nummer is niet zichtbaar en wij kunnen aantonen dat we hebben gebeld.
  • Wanneer we het vermoeden hebben dat er geld te halen valt gaan alle registers open en we lappen alle regels aan onze laars. Ook al heeft de onderdaan alle redenen om te twijfelen aan deze gedachtegang en ook al weten we dat we ten onrechte een aanslag hebben verstuurd, we achtervolgen ze tot aan de poorten van de hel en liefst nog veel verder. Als er maar gescoord wordt. Oh ja, en aan de wettelijk vastgestelde beslagvrije voet doen we niet. We pikken alles van ze af. Lekker puh!

2 gedachten over “Tot aan de poorten van de hel en liefst nog verder

Voeg uw reactie toe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Mogelijk gemaakt door WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: